خب مهمونای ما رفتن ، تنها شدیم ، نیکا که حسابی‌ به مامی و بابا علی‌ خو گرفته بود بیشتر از همه ما شاید جای خالیشونو حس می‌‌کرد ، خصوصاً دو روز اول که همش دلش میخواست بغل ماها باشه و شاید به نوعی دلتنگیش رو نشون میداد

نیکا این روزا عاشق کتاب و کتابخوانی شده .... یک کتاب میده دستت و اگه ۱۰۰ دفعه براش بخونی‌ بازم میگه بخون ، یا یکی‌ دیگه نشون میده میگه " یی " یعنی‌ این یکی‌

اگر هم تعداد زیاد باشه اول مثلا میده من میخونم بعدش میبره پیش بابا جونش بعد مامانش و باباش و خلاصه هر کی‌ که هست ، بعد دوباره میاد سراغ من

خب این عادت خیلی‌ خوبیه که باید تقویتش کرد ، ایشالا که همینجوری بمونه ، که می‌‌مونه ، چون هر طرف بچرخه بالاخره یه کتاب دست یکی‌ می‌‌بینه

یه خصیصه دیگه خانوم خانوما اینه که عاشق بچه هاست ، همچین می‌‌بینه بغلشون میکنه و می‌‌بوستشون که دیدنی‌ ، ولی‌ نمی‌‌دونه محبتشو چه جوری نشون بده ، دست میندازه به یقه شون یا چنگ مینداز به صورتاشون و بعدش تند و تند ماچشون می‌‌کنه ... اگه حواسمون بهش نباشه میاد گازمون میگیره بعدش شروع میکنه " اوف اوف " و بعدش چلپ چلپ ماچ ... نمیدونم این گاز گرفتنو از کی‌ یاد گرفته ،کلا همه چیو ماچ میکنه ، زمین ، مبل ، میز ، دست و پای ما ، عروسکاش ، شیر و گاو و پلنگ و موش و هرچی‌ حیوون توی کتاباش هست 

 شنبه هم تولد مارال بود و اونجا نمیدونم کدوم یکی‌ از بچه‌ها دستشو کرد تو بینیش که خانوم یاد گرفت ، حالا تا یادش می افته دستش میره تو بینیش ، مام حواسشو پرت می‌‌کنیم یادش بره ، که زیادم موفق نیستیم ... مامانشم حرص می‌‌خوره

عشقمم دیگه شیر مامانشو نمیخوره ، خیلی‌ بی‌ تاب بود ولی‌ بالاخره گذشت ، الانم هنوز گاهی‌ بهانشو میگیره ولی‌ کلا بچه صبوریه ، حتی وقتایی که به جایی‌ می‌‌خوره یا می‌افته زمین زیاد گریه نمی‌‌کنه ، شاید چون هیچکدوممون از اول واسه زمین خوردنش کولی‌ بازی در نیاوردیم و آهسته کمکش کردیم و صبر کردیم خودش از پس خودش بر بیاد

نیکا بزرگ شده ، روز به روز داره شیرینتر می‌شه و ما به عشقش تشنه تر ، خدا حفظش کنه

عروسکاشو جمع می‌‌کنه

و وقتی‌ هر کار می‌‌کنه عروسکش نمی‌‌خوابه و هنوز داره گریه می‌‌کنه خودشم گریه ش می‌‌گیره

امیدوارم همیشه ثابت قدم و موفق باشی‌ نازنین من

با دانیل ، نیما ، مامان جونش ، دایی علی‌ و مازیار

عشقولانه با باباش روز تولدش

با افسانه جون و مامان جونش

از حموم درومده با موی پریشون

در حال چوب کنجدی خوردن ، با لذت

با بابا علی‌ و کلی‌ روابط دوستانه

با مامی و مامان جون

در حال سرسره بازی تو اتاقش به کمک بابا علی‌

خوب بلاخره انتظارها پایان گرفت و نازنین ما یک ساله شد

انگار همین دیروز بود که خدا بهمون هدیه کردش ، چه روزگار شیرینی‌ داشتیم توی این یکسال ، و امید اینکه خدا عروسک ما رو ۱۰۰ ساله کنه و همیشه شاد و سلامت باشه

یک هفته است که داریم با بابا جونش تمرینش میدیم که بتونه شب تولدش شمعها رو فوت کنه ، یه کم هم یاد گرفته

فردا فقط خودمون دور هم جم میشیم و تولد نیکا رو جشن میگیریم ، جشنش پنجشنبه هفته آینده است

اولین نفری هم که زنگ زد تولدشو تبریک گفت خاله مینوش بود

مامی و بابا علی‌ و خانوادهٔ عمو نیمای نیکا جون متأسفانه برای تولدش نیستن ولی‌ واسه جشنش میان ایشالا

فقط خدا کنه جای نیش پشه‌هایی‌ که جون نازنینشو خوردن بره چون از خانم باید یه عالمه عکس بگیریم که یادگاری براش بمونه 

نیکا تا یک سالگی چه کارایی یاد گرفته؟؟ 

همش بلند میشه و دستشو به همه چی‌ میگیره تو خونه راه میره ، فکر کنم همین روزاست که راه بیفته

هنوز دو تا دندون داره ، پایین ، ولی‌ دو تا بالای‌ها هم تقریبا نیش زده و همین روزا بیرون میاد

از تخت و مبل به تنهایی بالا میره و پایین میاد ، ولی‌ خوب مسلما ما نگرانشیم و همش میپایم که خدای نکرده نیفته

دایره لغاتش تقریبا همونه و وسیعتر نشده ، جز اینکه همیشه سعی‌ می‌‌کنه آوای کلماتی که میشنوه به کار بگیره ، و حتی همه اسمها رو با همون ملودی میگه و همه رو متوجه می‌‌کنه

عاشق رقصیدنه و تا براش آواز میخونی‌ شروع می‌‌کنه به قردادن

عروسکای خوشگلشو میچسبونه به صورتشو نازشون می‌‌کنه مهربون من

عشق به بابا جونش به شدت زیاد شده ، اصلا میبینتش میخواد پر در بیاره بچم ، البته کمی‌ حسودی می‌‌کنم ، ولی‌ چه میشه کرد؟ خوشگلم هر کسی‌ رو بیشتر دوست داشته باشه عیب نداره ، من خودم عاشقشم و قربونش میرم

نیکای قشنگم ، امیدوارم سالهای سال پیروز و موفق باشی‌ و ما شاهد سربلندیت باشیم دخترم

نیکای نازنین از پیش ما رفت

جلسات رادیوگرافی من شروع شد و کمتر می‌‌تونم نیکا رو ببینم ، جاش خیلی‌ توی خونمون خالیه ، هر روز صبح به این هوا بیدار میشم که بغل گوشم خوابیده  بچم

قشنگ مادر خیلی‌ با مزه شده این روزا ، هر کیو می‌‌بینه نازی می‌کنه سرشو تو سینه‌ ما پنهون میکنه ، به همه جونورا میگه هاپو ... ماهی‌ ، گنجشک ، پشه ، هماشون هاپو هستن برای بچم

روزای اول هم منو بابا جونش هواشو می‌‌کردیم هم نیکا بهانه ما رو میگرفت ، حالا دیگه کم کم عادت کرده به اتاقش تختش و اسباب بازیهاش ولی‌ ما به دوریش اصلا ... خیلی‌ اذیت میشیم ولی‌ چاره چیه؟ 

زیباترین چیز دندونای نیکا بود که فردای سفرمون به سوئد در اومد ، دو تا با هم ، دندونای جلویی پایین
۲۸ خرداد مصادف با ۱۸ جون ، تا الان که دارم این خاطرات رو مینویسم دو تا دندون دیگه هم داره نیش میزنه
امیدوارم همیشه سالم باشی‌ نیکای من
سالم و شاد ... لب پاییز رو نبوسی

سلام
نیکای معصوم ما بالاخره مریض شد ، بیخودی گریه می‌‌کرد و چشمای خوشگلش پر آب میشد ، بی‌ قرار بود و آبریزش داشت و معلوم بود درد داره
جدیدا یاد گرفته موهای خودشم میکشه ، دردش میگیره و لبش غنچه میشه و گریش میگیره
عاشق دل خسته باباش شده و به محض اینکه محمدرضا میاد اگه بغلش نکنه گریه ش میگیره
یه دختر لوس و ننر و بابایی

عزیزکم اولش که بغل داییش بود کلی‌ ترسیده بود و با دیدن بچه‌ها که از سر و کول هم بالا می‌‌رفتن حسابی‌ جا خورده بود ، ولی‌ بعد که مامانش اومد و گرفتتش و آروم بردش تو آب دیگه دلش نمی‌‌خواست بیرون بیاد ، یکی‌ دو ساعت حسابی‌ بازی کرد  و با صدای بلند آواز خوند و از شادی جیغ کشید
موقع برگشتن هم انقدر خسته بود که طفلکم تو راه غش کرد و تا صبح خوابید
جای همه دوستان گل عزیزکم خالی‌ بود

امروز هم رفته بودیم تولد نیما ، پسر دائی امیر ، که از سوئد اومده ، واسه جشن ۱۸ سالگیش کلی‌ نیکا بغل اینو اون رقصید وذوق کرد ، از بس قرطیه دخترم
عکس هاش هنوز دستمون نرسیده ، به امید خدا تو پست بعدی
تا فرصت دیگه ، در پناه حق 

نیکا بغل پدرش در تعطیلات عید پاک